توضیحات بیشتر

در شهر­های پر جمعیت و آلوده، آب باران شامل ذرات معلقی است که پس از تبخیر قطره به صورت لکه­‌های بزرگ روی نمای سیمانی ساختمان­‌ها باقی می­‌مانند. ماهیت اسیدی آب باران در این شهر­ها نیز در طولانی مدت منجر به تخریب نمای ساختمان­‌ها می شود. به عنوان مثال اگر یک ساختمان، در معرض بورانی با سرعت باد 36 کیلومتر بر ساعت و شدت باران 10 میلی­متر بر ساعت قرار گیرد، در هر ساعت بیش از 12 لیتر آب به هر متر مربع از نمای آن برخورد می­کند. مقداری از این آب جذب نمای ساختمان شده و علاوه بر تخریب، کثیف شدن زود­هنگام را نیز در­پی خواهد داشت. پاکسازی نمای ساختمان‌های مرتفع، علاوه بر دشواری و داشتن هزینه قابل توجه، مصرف آب را به همراه دارد. خودتمیزشوندگی خاصیت ذاتی سطوح فوق‌­آب­‌گریز است. با ایجاد پوشش فوق آب­ گریز روی نمای ساختمان، قطرات آب به صورت ذرات کروی شکل برروی سطح به حرکت درآمده و گرد و غبار و کثیفی‌ها را از روی سطح پاک می­‌کنند. با ایجاد پوشش فوق آب­ گریز، قطرات باران پس از برخورد به سطح نمای ساختمان، به آن نمی‌­چسبند بلکه مانند یک توپ روی آن غلتیده و پایین می‌­افتند. در این صورت، قطرات آب باران نه تنها ناخالصی­‌های خود را روی سطح باقی نخواهد گذاشت، بلکه با جذب ذرات معلق موجود روی سطح، منجر به پاک­سازی آن نیز می­‌شوند. از طرفی، با توجه به این که قطره آب به سطح نمی­‌چسبد، خاصیت اسیدی آن فرصت تخریب سطح را پیدا نخواهد کرد. چنین خاصیتی مربوط به سطوح فوق ­آب­ گریز است که در علم نانومهندسی سطح مورد بررسی قرار می­‌گیرد. هدف این طرح ایجاد پوشش فوق‌­آب­‌گریز روی نمای سیمانی ساختمان از طریق ساخت سوسپانسیونی است که با اسپری کردن آن، پوشش مورد نظر روی سطح ایجاد می­‌گردد.

(ارائه دهنده: شرکت دانش بنیان ژیکان – اسپین‌آف مرکز تحقیقات نانومهندسی سطح دانشگاه تهران SNE)